Destrukcja: film o żalu i niewyrażonym bólu

Tematem tego filmu jest przejście od uczucia bólu do uczucia nadziei. To wciągający dramat psychologiczny, który pokazuje nam, jak ostatecznie przezwyciężyć ból i smutek po utracie ukochanej osoby.
Destrukcja: film o żalu i niewyrażonym bólu
Gema Sánchez Cuevas

Przejrzane i zatwierdzone przez: psycholog Gema Sánchez Cuevas.

Ostatnia aktualizacja: 27 grudnia, 2022

Film Destrukcja porusza temat tego, w jakim stopniu jesteśmy w stanie odbudować swoje życie po ciężkiej traumie emocjonalnej. Nie ma wątpliwości, że tracąc ukochaną osobę, możemy znaleźć się w wyjątkowo trudnej sytuacji. Do tego stopnia, że stracimy prawdziwy kierunek naszego życia. Taki pomysł pojawił się w filmie Destrukcja, w którym żal zamienia się w niewyrażony ból.

Fabuła tego filmu zachęca nas do refleksji nad tym, jak efemeryczne jest życie, pokazując nam konsekwencje śmiertelnego wypadku drogowego. Zadajemy sobie pytanie, jak byśmy zareagowali po takiej sytuacji? Jak moglibyśmy odbudować swoje życie po wydarzeniu o takiej skali? Zamierzamy zbadać odpowiedzi, traktując film jako punkt odniesienia.

Krótki kontekst filmu Destrukcja

Reżyser Jean-Marc Vallé nakręcił film z gatunku dramatu psychologicznego. To kategoria, która daje duże pole manewru na poziomie fabuły. Pozwala przedstawiać emocje z kilku różnych punktów widzenia. Widzimy zachowanie osoby, która po silnym szoku psychicznym przechodzi przez szereg etapów, aż zacznie wracać do zdrowia.

Główny bohater Davis Mitchell, grany przez aktora Jake’a Gyllenhaala, wciela się w rolę, z którą niejeden z nas się utożsamia. Jest w niej dramat i ból, ale też humor i sarkazm.

Film pokazuje nam zachowanie człowieka w obliczu pewnych tragicznych wydarzeń.

Okazuje się, że Davis, pomimo trudności, które przeżył, jest w stanie iść naprzód. Pojawienie się Karen, granej przez Naomi Watts, i jej syna pomagają mu w tym, a on zaczyna rekonstruować swoje życie. W związku z tym pojawiają się elementy nadziei.

„Mężczyzna utrzymuje równowagę tylko wtedy, gdy porusza się do przodu”.

-Maxwell Maltz-

Radzenie sobie z utratą bliskiej osoby

Każdy ma szczególny sposób radzenia sobie z utratą bliskiej osoby. Niektórzy chowają głowę w piasek, podczas gdy inni próbują iść dalej i jak najszybciej dojść do siebie. W tym miejscu w grę wchodzą różne okoliczności, takie jak doświadczenie, osobowość lub jakość sieci wsparcia. Film porusza kilka ważnych kwestii w tym zakresie:

  • Postać Davisa wyjaśnia jedną rzecz. Postawa jest wszystkim. Oczywiście smutek i przygnębienie wpływają na nasze emocje, ale nie musi to być trwały lub dominujący sposób bycia. Możemy poprawić nasz nastrój i wyzdrowieć.
  • Film obraca się wokół znaczenia straty i żalu po ukochanej osobie. Nic dziwnego, że po tym wydarzeniu Davis zaczyna zachowywać się w dość dziwny i nieprzewidywalny sposób. Co ciekawe, psychologowie Enrique Echeburúa i Arantxa Herrán twierdzą, że niektórzy ludzie są odporni na tego rodzaju zachowania, dlatego nie pozwalają, aby ingerowały w ich życie i sprawiały im ból.
  • Wtedy widzimy drugą stronę. Proces dochodzenia do siebie po śmierci bliskiej osoby. W tym przypadku związek Davisa i Karen pokazuje mu, że jest nadzieja.
Kobieta wyciągająca twarz do mężczyzny

Wczuć się w bohatera

Widzimy, jak trudno jest Davisowi pogodzić się z jego sytuacją. To buduje w nas uczucie empatii i mamy nadzieję, że wszystko będzie dla niego w porządku.

W miarę rozwoju akcji film daje nam nadzieję, budząc nasze zaufanie do ostatecznego wyniku. Naprawdę chcemy, żeby główny bohater wrócił do swojego życia. Jednak wyjaśniono, że smutek jest uniwersalnym wyzwaniem. Jest to sytuacja, z którą prędzej czy później wszyscy musimy się zmierzyć.

Niewyrażony ból często może stać się obciążeniem emocjonalnym. Niemniej jednak można go stopniowo przezwyciężyć, jak to ma miejsce w przypadku Davisa. Pod tym względem psycholog Vicente Prieto wyjaśnia, że emocje niekoniecznie pojawiają się w uporządkowany sposób. Ponadto czasami mieszają się z innymi uczuciami.

Krótko mówiąc, jest to film, z którym wielu z nas będzie się utożsamiać. To dlatego, że pokazuje sytuacje i wyzwania, przez które równie dobrze mogliśmy przejść. Temat jest nam znajomy, podobnie jak oglądamy film dokumentalny o znanym nam mieście. Destrukcja pokazuje nam całą drogę żalu, od początkowego cierpienia i upadku do momentu znalezienia wyjścia.

To może Cię zainteresować ...
Medytacja – sposób na poprawienie relacji z innymi
Piękno umysłu
Przeczytaj na Piękno umysłu
Medytacja – sposób na poprawienie relacji z innymi

Czy wiesz, że medytacja pomaga poprawić relacje z innymi? Dowiedz się w tym artykule, jakie przynosi Ci korzyści czego się spodziewać.



  • Echeburúa, E. y Herrán, A. (2007). “¿Cuándo el duelo es patológico y cómo hay que tratarlo?” en Análisis y Modificación de Conducta, Vol. 33, N° 147. Universidad del País Vasco.
  • García Fernández-Abascal, E. et al. (2010). Psicología de la emoción. Editorial Universitaria Ramón Areces. Madrid.
  • Prieto, V. (2018). La pérdida de un ser querido. La esfera de los libros. Madrid.
  • Vargas Solano, Rosa Elena. (2003). Duelo y pérdida. Medicina Legal de Costa Rica , 20 (2), 47-52. Obtenido el 31 de octubre de 2021 de http://www.scielo.sa.cr/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S1409-00152003000200005&lng=en&tlng=es.

Treści zawarte na Piękno Umysłu służą wyłącznie celom informacyjnym i edukacyjnym. Nie zastępują one diagnozy, porady ani leczenia u specjalisty. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości najlepiej skonsultować się z zaufanym specjalistą.